شمارهٔ ۳۰۸ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
در زیر زلف روی تو چون گل شکفته است
گل بین که زیر سایه سنبل شکفته است
مشکل که از رخ تو کسی را گل مراد
در باغ آرزو بتخیل شکفته است
بس نیست داغهای توام بر جگر که باز
هر روز از زمانه صدم گل شکفته است
ظلم است چشم مردم بیدرد بر گلی
کان گل ز آب دیده بلبل شکفته است
هرگه صبوح کرده بگلشن گذشته یی
گل پیش عارضت بتامل شکفته است
بلبل چو غنچه تنگدل از بی نوایی است
گل را رخ از نشاط تجمل شکفته است
اهلی، صبور باش که از گلشن مراد
گلهای عاشقان بتحمل شکفته است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و عشق اشاره دارد و تصاویری از گل و بلبل را به کار می‌برد تا احساسات عمیق و درد ناشی از جدایی و عشق ناکام را بیان کند. شاعر با مقایسه گل‌ها و زیبایی‌ها به معشوق خود، به سختی‌ها و رنج‌های عاطفی اشاره کرده و می‌گوید که گل‌ها و زیبایی‌ها در دل عاشقان به خاطر این عشق و آرزو شکفته‌اند. او از ظلم جامعه و بی‌احساسی افراد نسبت به احساسات عمیق عاشقان گله می‌کند و در نهایت توصیه می‌کند که صبوری و تحمل در برابر مشکلات عشق الزامی است.