شمارهٔ ۳۱۵ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره درد و رنجی است که ناشی از بی‌مهری و بی‌عدالتی در روابط انسانی است. شاعر از حریفانی صحبت می‌کند که نسبت به یکدیگر مهربان نبوده و نتیجه این رفتار، رنج و عذاب است. او ابراز حسرت می‌کند که اگرچه زندگی طولانی نیست، اما خاطرات و دوستی‌های گذشته ارزشمند هستند. شاعر از جدایی و فراق رنج می‌برد و به شدت از دردی که در دل دارد، سخن می‌گوید. او هشدار می‌دهد که نباید به بازی‌های زمانه اعتماد کرد، زیرا ممکن است نتیجه‌ای نامطلوب به همراه داشته باشد.