شمارهٔ ۴۲۷ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
خرم دلی که ره بسر کار خویش برد
گوی مراد تا بتوانست پیش برد
قارون چه کرد با همه گنج زری که داشت
نادان مشقت از همه یکباره بیش برد
از صد یکی بمشرب مقصود برد راه
وان ره که برد با همه آیین و کیش برد
آنکس حکیم بود که دانسته وا گذاشت
نوش جهان بمردم و خود زخم نیش برد
دشمن نبرد بار بمنزل به سروری
اهلی باین شکستگی و پای ریش برد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به اهمیت خرد و حکمت در زندگی اشاره دارد. شاعر می‌گوید که خوشبختی و موفقیت زمانی حاصل می‌شود که انسان به درستی مسیر زندگی‌اش را انتخاب کند. او به داستان قارون اشاره می‌کند که با همه ثروتش، به دلیل نادانی دچار مشقت شد. همچنین، شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که حکمت واقعی در توانایی رها کردن چیزهای زودگذر و لذت‌های دنیوی است. در نهایت، شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که باید در مواجهه با چالش‌ها و شکست‌ها، با صبر و تحمل عمل کرد.