شمارهٔ ۴۲۹ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دربارهٔ عشق و شوق عاشقان نسبت به محبوب‌شان صحبت می‌کند. شاعر می‌گوید که وقتی خستگان از درد دل آرام می‌گیرند، به‌واسطهٔ نامرادی‌شان از این در به مراد خود می‌رسند. او اشاره می‌کند که عاشقان نمی‌توانند از باغ روی محبوب که نماد زیبایی است گلی بچینند، اما بوی دل‌انگیز آن را احساس می‌کنند. همچنین به تأثیر چشم‌وشمش محبوب بر دل عاشقان اشاره می‌شود که باعث شادی آن‌ها می‌شود. شاعر به زیبایی و محبوبیت محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی رقیبان نیز در بورس احساس ناامیدی می‌کنند و از مجاورت او بهره‌مند می‌شوند. در نهایت، شاعر به داغ عشق اشاره می‌کند که همواره در دل عاشقان باقی می‌ماند.