نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۶۴ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

مجنون شوم و وارهم از بوالهوسی چند

باشد که برآرم بفراغت نفسی چند

مردن به ازین زندگی تلخ که بینم

بر شکر عیسی نفسان خرمگسی چند

باشد که نسیمی وزد از جانب لیلی

تا از ره مجنون ببرد خار و خسی چند

هرگز دم وارستگی از کس نشنیدیم

مرغی دو سه دیدیم اسیر قفسی چند

اهلی ز حریفان جهان قطع نظر کن

آدم شو و بگریز ازین هیچکسی چند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساسات عمیق و دردناک شاعر است. شاعر به دنبال جنون و عاشق شدن است و از تلخی زندگی‌اش شکایت می‌کند. او آرزو دارد که نسیمی از طرف لیلی وزیده شود تا از مشکلات و سختی‌ها رهایی یابد. همچنین، او به ناتوانی در دستیابی به آزادی اشاره می‌کند و تأکید دارد که اگر انسان بخواهد، باید از تعلقات و وابستگی‌های دنیوی بگریزد و به آزادی و شجاعت دست یابد. در کل، این شعر نمایانگر کشمکش‌های درونی، آرزوی رهایی و عشق است.