شمارهٔ ۴۶۶ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره قناعت و صبوری است. شاعر می‌گوید انسان می‌تواند از دنیا و آخرت قناعت کند، اما صبر در میان این دو سخت است. او بیان می‌کند که حتی اگر همه دنیا را داشته باشد، بدون لب‌های محبوبش هیچ نمی‌خواهد. همچنین به نقش طبیب اشاره می‌کند و می‌گوید او می‌تواند به درمان دوستانش بپردازد، اما باید حال او را نیز در نظر بگیرد. در ادامه به انسان‌ها و پری‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که انسان نمی‌تواند پری را به خود شبیه کند. در نهایت، اگر بنا باشد عیسی نفس اهلی از غم بمیرد، علاج او تنها به یک دم تعلق دارد. به طور کلی شعر به اهمیت قناعت، صبوری و درک حال دیگران اشاره دارد.