شمارهٔ ۴۸۶ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
چون میل دل خلق جهان سوی تو یابند
هر دل که شود گم بسر کوی تو یابند
میل دل عشاق چرا سوی تو نبود
چون قبله دلها خم ابروی تو یابند
چون سوی تو نایم که گرم خاک شود تن
هر ذره که بادش ببرد سوی تو یابند
گل در نظر اهل محبت خس و خاری است
زان روی عزیزست کزو بوی تو یابند
آن مشک کزو نور برد مردمک چشم
از نافه مشکین دو آهوی تو یابند
اهلی که سر بندگی از ترک فلک داشت
خواهد که سرش در ره هندوی تو یابند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به عشق و جذابیت معشوق اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که همه دلها به سوی معشوق می‌گردند و هر کس که به جستجوی او برود، در کوی او گم می‌شود. او می‌پرسد چرا عشق‌های دیگر به سوی معشوق نمی‌آید و از خم ابروهای او به عنوان قبله دلها یاد می‌کند. همچنین اشاره می‌شود که حتی در نزد عاشقان، زیبایی‌ها و خوشبوهایی که از معشوق ناشی می‌شوند، ارزشمندتر از سایر چیزهاست. در نهایت، شاعر از بندگی و عشق به معشوقی همچون یک «هندو» سخن می‌گوید و نشان‌دهنده عمق عشق و ارادت به اوست.