شمارهٔ ۴۹۷ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف حال و هوای عاشقانه و درد ناشی از عشق می‌پردازد. شاعر از تاثیری که زیبایی معشوق بر دل عاشق دارد سخن می‌گوید و بیان می‌کند که هرکس چشمان مست او را می‌بیند، دچار درد و رنج می‌شود. او اشاره می‌کند که در جایی پر از درد و زخم، عشق و وفاداری مخاطره‌آمیز است و برای مردم عالم دل می‌سوزاند. شاعر همچنین به بی‌رحمی دنیا و جفاهایی که بر او می‌رود، اشاره می‌کند و از فقدان معشوق و غم جدایی سخن می‌گوید. در نهایت، شاعر از احساساتی چون عشق و درد و جدایی می‌نویسد و دلی پاره پاره از عشق را به تصویر می‌کشد.