شمارهٔ ۵۰۶ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و وفا است. شاعر به محبوب می‌گوید که دل شکسته‌اش حاوی وفاداری و ارزش‌های زیادی است و از او می‌خواهد که او را بپذیرد. او تاکید می‌کند که نباید به عاشق، حتی اگر فقیر باشد، بی‌توجهی کرد، زیرا عشق او دارای نور و برکت است. همچنین شاعر به محبت و مهری که از سوی محبوب دریافت می‌کند اشاره می‌کند و می‌گوید که این محبت از جفا و خشم کمتری تاثیر نمی‌پذیرد. او از محبوب می‌خواهد که به او توجه کند و به خاطر حال سوخته‌اش، به او نگاه کند. در نهایت، شاعر تصمیم به آرامش می‌گیرد و اطمینان می‌دهد که با دوست بودن، مشکلات را نادیده خواهند گرفت، چون حتی اگر دشمنی هم وجود داشته باشد، عشق دوست آن را جبران خواهد کرد.