شمارهٔ ۵۱۵ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
عاقبت داغ دل ما بدوا هم برسد
وین کدورت که تو بینی بصفاهم برسد
گرچه طوفان بلا وقت مرا برهم زد
وقت برگشتن طوفان بلاهم برسد
سربلندی همه از دولت تیغت دارند
بخت اگر یار شود نوبت ماهم برسد
با جفای تو صبوریم که از خوان کرم
بخش کس جمله جفا نیست وفاهم برسد
اهلی از ساده رخان رنجه بدشنام مشو
دل بدشنام بنه وقت ثنا هم برسد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به این موضوع می‌پردازد که دلشکسته‌ها و زخم‌های عاطفی نهایتاً به آرامش خواهند رسید. او به سختی‌ها و بلاهایی که در زندگی تجربه کرده، اشاره می‌کند و امیدوار است که روزی این مشکلات به پایان برسند. شاعر همچنین به این نکته اشاره دارد که همه به عظمت و قدرت محبوب خود افتخار می‌کنند و اگر بخت با او یار باشد، نوبت او نیز خواهد رسید. علی‌رغم بدرفتاری‌ها، او صبوری می‌کند و می‌داند که از خوان کرم روزگار، وفای واقعی در نهایت به او خواهد رسید. در پایان نیز به دیگران توصیه می‌کند که از دشنام‌های سخیف دیگران رنجیده نشوند و دل بدی را به یاد نیاورند، زیرا روزی وقت ستایش و ثنا نیز خواهد آمد.