شمارهٔ ۵۶۷ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به بیان احساس شادی و عشق خود پرداخته است. او از وصالی که به دست آورده، خوشحال است و به وجود عشق، حتی اگر ابتدا به صورت مجازی نمایان شود، اشاره می‌کند که در حقیقت همه چیز در همین مجاز نهفته است. شاعر نگران است که اگر عاشقش زبانی به سخن آورد، ممکن است باعث دردسر شود. همچنین به سوز و گداز دل رقیب اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق او می‌تواند حتی سنگ‌های سخت را ذوب کند. در پایان، او از ناز معشوق و نیاز خود سخن می‌گوید و ابراز عشق می‌کند.