شمارهٔ ۶۱۳ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از رنج‌ها و مشکلاتی که از ظلم زمانه بر دلش وارد آمده، سخن می‌گوید. او می‌گوید که دلش به اندازه‌ای از ظلم و جور آشفته شده که دیگر نمی‌تواند تحمل کند. در ادامه، به عیسی اشاره می‌کند که پس از شنیدن درد دلش، از آسمان به زمین بازمی‌گردد. شاعر همچنین به تاثیری که عشق و محبت معشوقش بر جان مردگان دارد، اشاره می‌کند و می‌گوید که از این عشق به امید وصال می‌رسد. در نهایت، او بیان می‌کند که داستان و مشکلاتش از حد فراتر رفته و به نقطه‌ای رسیده که دیگر طاقت ندارد و به شدت نگران و شاکی است.