شمارهٔ ۶۴۷ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دربارهٔ محبت و درد و رنج ناشی از عشق است. شاعر به شیخوخیت و مستی اشاره می‌کند که از عشق معشوق به دست آمده و از یاد او در دلش آتش می‌سوزد. او می‌گوید که از سوی غیر او بی‌خبر مانده و غم و عذاب را به دوش می‌کشد. عشق او را به شدت عذاب می‌دهد و تنها یاد معشوق در خواب نیز او را آشفته می‌سازد. در کل، شاعر به شدت تحت تأثیر عشق است و این احساسات شدیدش او را در درد و رنج محبتی قرار داده است.