شمارهٔ ۶۷۰ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
دیده گر جای تو ای چشمه خورشید شود
خار در گلشن چشمم گل امید شود
گر لب لعل تو بخشد همه را آب حیات
همه کس همچو خضر زنده جاوید شود
عکس رخسار تو ساقی، اگر افتد در می
جام می در نظر، آیینه جمشید شود
به رقیب ار کرم و رحمت خود عام کنی
نخل کام همه بی میوه تر از بید شود
جذبه مهر اگر در همه گیرد اهلی
چون مسیحا همه کس همدم خورشید شود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره عشق و زیبایی است و بیان می‌کند که عشق می‌تواند زندگی و امید را به ارمغان آورد. شاعر با تمثیل‌های مختلفی نشان می‌دهد که چهره محبوب او چقدر در زندگی دیگران تأثیر مثبت می‌گذارد. اگر محبوب لبخندی بر لب داشته باشد، همه در زندگی خود از شادی و حیات بهره‌مند می‌شوند. به طور کلی، شعر به قدرت عشق و زیبایی و تأثیر آن بر روح و روان انسان‌ها اشاره دارد.