شمارهٔ ۷۰ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن شعری است که به مضامین عاشقانه و درد فراق و بی‌وفایی می‌پردازد. شاعر از بی‌وفایی یاران و غم عاشقی می‌نالد و از آن می‌خواهد که خداوند جزای این بی‌وفاها را بدهد. او دل‌باختگان را که به خاطر بی‌وفایی دیگران دچار درد و رنج شده‌اند، مورد خطاب قرار می‌دهد و به آنها می‌گوید که اگر دلبر پارساست، باید از دیگران دوری کند تا رنج و درد کمتری را تحمل کند. همچنین، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که شکایت از دوستان نباید شرط یاری باشد و بهتر است یا دوستی را کنار بگذارند یا از جفا دل بکَنند.