شمارهٔ ۷۱۵ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی صبر و تحمل در برابر مشکلات و دشواری‌های عشق و زندگی است. شاعر از باغبان می‌خواهد که صبر کند تا غم بلبل و خواری‌اش بگذرد و زیبایی گل‌ها دوباره نمایان شود. وی بیان می‌کند که عشق واقعی بهتر از هر چیز دیگری است و زیبایی‌های ظاهری گذرا هستند. همچنین اشاره می‌شود که اگرچه کار دردناک است، توکل بر خدا ممکن است به حل مشکلات کمک کند. در نهایت، شاعر به مجنون و بیابان فنا اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که در نهایت، باید تحمل کرد تا روزی به فریاد برسیم و از دل تنگی‌ها رهایی یابیم.