نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۱۷ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

آنکه لعلش دم عیسی به کرامت دارد

عالمی کشت چه پروای قیامت دارد

عشق را خاصیت این است که با هرکه بود

روزگار از همه دردش بسلامت دارد

داشت دعوی بقدت قامت طوبی که فلک

تا ابد بر سر پایش بغرامت دارد

عاقبت خاک شود در ره سروی به هوس

هرکه در سر هوس آن قد و قامت دارد

اهلی از راهروان است درین خانه خاک

دو سه روزی بهوای تو اقامت دارد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تمجید از عشق و زیبایی پرداخته و ویژگی‌های آن را بیان می‌کند. شاعر اشاره می‌کند که عشق خاصیتی دارد که حتی در سخت‌ترین روزها نیز می‌تواند آرامش‌دهنده باشد. همچنین به زیبایی و قدرت قامت عشق اشاره کرده و آن را با درخت طوبی و سرنوشت انسان‌ها ارتباط می‌دهد. در نهایت، شاعر به عشق الهی و اقامت کوتاه انسان در دنیا به عنوان یک مسافر اشاره می‌کند.