شمارهٔ ۷۶ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از تعلق و وابستگی عاطفی به معشوق سخن می‌گوید. او خود را در زنجیر محبت می‌بیند و می‌گوید که باید برای دیوانگی‌هایش عذرخواهی شود. علی‌رغم اینکه او بی‌گناه است، معشوق دائماً آتش عشق را در دل او شعله‌ور می‌کند. شاعر از معشوق می‌خواهد که نیک و بد او را قضاوت نکند، چرا که او فقط عشق او را در دل دارد. او تأکید می‌کند که در دنیای او فقط وجود معشوق مهم است و هیچ چیز دیگر برایش اهمیت ندارد. در انتها، شاعر ابراز می‌کند که نمی‌تواند خود را از معشوق دور کند و همواره به او وابسته است.