شمارهٔ ۷۸۰ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
رخ او را دهان شکرافشانی چنین باید
چنان خوان ملامت را نمکدانی چنین باید
به آب چشمه خورشید عیسی پرورد جان را
نثار مقدمت گر جان سزد جانی چنین باید
ز خوبی می‌کند رویت سواد دیده‌ام روشن
چراغ خلوتم شمع شبستانی چنین باید
خوشم با عشق پنهانی که داری با خراب خود
دل ویران ما را گنج پنهانی چنین باید
ترا دل می‌پرستد گرچه در دین می‌زنی آتش
چنان کافر دلی را نامسلمانی چنین باید
شهیدان ترا باید فضای عرش جولانگه
برای کشتگان عشق میدانی چنین باید
گلستان بهشتی در جهان زان روی شد ظاهر
که مرغی همچو اهلی را گلستانی چنین باید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف زیبایی و عظمت معشوق می‌پردازد و عشق و محبت را در قالب تصاویری زیبا و عمیق بیان می‌کند. شاعر با تمثیل‌های مختلف از وحدت عشق و زیبایی سخن می‌گوید و به ویژگی‌های خاص معشوق اشاره می‌کند. او از نور، جان، دل و فضای بهشت برای نشان دادن مقام و منزلت معشوق بهره می‌برد و عشق را به عنوان یک راز و گنج پنهان معرفی می‌کند. در نهایت، شاعر رابطهٔ عمیق خود با معشوق را بیان می‌کند و اعتقادش به اثرگذاری عشق را در زندگی و روح انسان‌ها بیان می‌نماید.