شمارهٔ ۸۱۱ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این poema، شاعر به عشق و زیبایی اشاره می‌کند. او از معشوق می‌خواهد تا جلوه‌گری کند و دل‌های عاشقان را به دام بیاورد، زیرا نیاز نیست برای شکار طاووس زحمت کشید. همچنین، او به خوشایند گفت‌وگو اشاره می‌کند و می‌گوید که نسیمی خوش است که بدون غبار بیاید. شاعر از معشوق می‌خواهد که صورت خود را بپوشاند تا دل‌های پریشان دوباره آرامش یابند. همچنین، او به خورشید که نماد عاشقان است، هشدار می‌دهد که اگر یکی از آنان برود، صدها عزیز دیگر به درد خواهند آمد. در پایان، شاعر نگرانی خود را از خشک شدن بخت و عدم بارش زندگی عنوان می‌کند.