شمارهٔ ۸۱۸ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / غزلیات / وزن: مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن (منسرح مطوی مکشوف)
چند بود دمبدم چشم تو خونریز تر
یا نظر رحمتی یا نگهی تیزتر
دل ز خزان غمت پیر شد و همچنان
لعل تو سیراب تر نخل تو نو خیزتر
روی تو از گل بود تازه تر ای نوبهار
خط تو از سنبل است غالیه آمیزتر
زآب حیات لبت سبزه خط بردمید
لعل دلاویز تو گشت دلاویزتر
اهلی اگر گلرخان در پی خونریزی اند
دیده گستاخ تست از همه خونریزتر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و دلجویی محبوبان اشاره دارد و از حسن ظاهری و باطنی زیبای معشوق سخن می‌گوید. شاعر بر این باور است که زیبایی ظاهری معشوق فقط بخشی از جاذبه اوست و زیبایی معنوی‌اش هم از آن فراتر است. او همچنین به این موضوع اشاره می‌کند که عشق و احساسات عمیق، حتی در غیاب معشوق، می‌تواند دل را شاد کند. در پایان، شاعر درد و رنجی را که از عشق به محبوب دارد، بیان می‌کند و می‌گوید که عشق به معشوقان زیبا، حتی اگر پنهان باشد، دلنشین و دلخواه‌تر است.