شمارهٔ ۸۱۹ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و نگرانی از درد و رنج ناشی از عشق است. شاعر از ساقی می‌خواهد که او را از می و مستی دور نگه دارد تا مبادا بخواهد بیش از حد به خود جسارت کند. او از خداوند درخواست می‌کند که آرامش دردآور عشق را از دل عاشقان دور نگه دارد. همچنین خاطرنشان می‌کند که در غم و تیره‌گی، باید نوری پیدا کرد تا امیدی باشد. شاعر به دوستانش توصیه می‌کند که از غیرت معشوق بپرهیزند و در نهایت به هشدار درباره آسیب‌پذیری جسم و روح انسان اشاره می‌کند و از آنان می‌خواهد که سعی کنند بدن را تقویت و بهبود دهند.