شمارهٔ ۸۲۰ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از شخصی به نام "شهسوار" می‌خواهد که از کنار او نگذرد و به او توجه کند. او اشاره می‌کند که عبور کردن این شخص از کنار او می‌تواند به او آسیب برساند و او را به خاک زند. شاعر تأکید دارد که هیچ‌کس نمی‌تواند به خوبی او را از عذاب نجات دهد. همچنین، یک نوع عشق و وابستگی عمیق در این ابیات حس می‌شود، چراکه شاعر به طرف، "نور چشم" خود می‌نامد و از او می‌خواهد حتی در دل تاریکی هم از او دور نشود. او به زیبایی طرف اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که در کنار او بماند و از عبور بی‌اعتنا خودداری کند. در نهایت، شاعر بر اهمیت و زیبایی دوستی و عشق تأکید می‌کند و از طرف می‌خواهد که فراموشش نکند.