شمارهٔ ۸۲۳ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر عشق و دلتنگی شاعر به معشوقه‌اش است. او از رازهای دل و ارتباط عمیق بین بلبل و گل سخن می‌گوید و به این اشاره می‌کند که حتی در روز قیامت نیز اگر جانش گرفته شود، باز هم عشق او آسان است. شاعر اعتقاد دارد که زندگی ابدی نیست و فقط عشق معشوق در دل او باقی می‌ماند. همچنین، او به نشانه‌های عشق و زیبایی معشوق اشاره کرده و از بار سنگین احساسات و محبت یاد می‌کند. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که همه چیز برای دوستش تنها مختص به عشق اوست و جانش در گرو آن است.