شمارهٔ ۸۴۱ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از یک عاشق است که به معشوق خود درخواست می‌کند تا با یک جرعه شراب به او کمک کند و از حالت بی‌خودی نجاتش دهد. شاعر خود را مانند ماهی تشنه توصیف می‌کند و از خضر، که نماد هدایت و نجات است، می‌خواهد تا او را به چشمه زندگی ببرد. او از شنیدن افسانه‌ها و حرف‌های مردم خسته شده و خواهان این است که به سخنان عاشقانه‌اش گوش دهد. در نهایت، او از باده‌فروش می‌خواهد که تابوتش را به درون باده بیاورد تا شاید معجزه‌ای برای او رخ دهد.