شمارهٔ ۸۴۶ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از دیدار معشوق و خوشحالی ناشی از آن سخن می‌گوید. پس از دوری و هجران، زمان ملاقات فرا رسیده و نور چشمان معشوق به زندگی برمی‌گردد. او از شکرگزاری به خاطر آنکه خوشبختی و شادی به زندگی‌اش بازگشته، سخن می‌گوید. دل او همچنان مشتاق زیبایی معشوق است و احساساتش را در قالب اشک شادی ابراز می‌کند. همچنین، او به تمایل endlessly دلش به خط و خال معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که داستان عشقش را باید بیان کند، هرچند کسی برای گفتن آن نیست.