شمارهٔ ۸۵۹ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دربارهٔ درد و رنج ناشی از جدایی و حسرت عشق سخن می‌گوید. شاعر از معشوق خود می‌خواهد که او را بیش از این نسوزاند و خطاب به او می‌گوید که از خندیدن به حال او پرهیز کند. او همچنین احساس تنهایی و بیگانه بودن را ابراز می‌کند و از معشوق می‌خواهد که به او توجه کند و بیشتر از این بر دردهایش نیفزاید. شاعر به سوزش دل و ناراحتی خود اشاره دارد و از معشوق می‌خواهد که اگر نمی‌تواند به او رحم کند، حداقل در عذابش افزوده نشود.