شمارهٔ ۸۶۳ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساسات عمیق و وفاداری شاعر در عشق اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که هرگز از محبت دیگران بهره‌مند نشده و خانه‌اش از نور کسی روشن نشده است. او دیگر امیدی به وصال ندارد و از تفریحات دنیوی فاصله گرفته است. اگرچه در عشق درد و رنج کشیده، اما هرگز به حسد و ناراحتی بر سر خوشی دیگران دچار نشده است. او همچنان عاشق و دلبسته محبوبش باقی مانده و یاد او هیچ‌گاه از ذهنش نمی‌رود. در نهایت، شاعر به دیگران هشدار می‌دهد که از وفای مردم دنیا ناامید باشند، زیرا محبت واقعی نایاب است.