شمارهٔ ۸۷ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
گر کعبه نشین بامن مستش سر ناز است
المنه لله که در میکده بازست
ای خواجه تو از ناز بر افلاک کشی سر
درخاک نشستن صفت اهل نیازست
محبوب دل آنست که چشمش سوی خود نیست
محمود از آن سوخته عشق ایاز ست
سررشته به زنجیر جنون می کشد از عشق
کوتاه کنم قصه که این رشته درازست
اهلی به حقیقت رسی از عشق مجازی
گنجی است حقیقت که کلیدش ز مجاز است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار به بیان عمیق احساسات عاشقانه و فراق می‌پردازد. گویا شاعر به مجنونی اشاره می‌کند که عشق و ناز محبوبش او را به اوج می‌برد. او بر این نکته تأکید می‌کند که عشق واقعی و حقیقی است و عشق‌های مجازی تنها مقدمه‌ای برای رسیدن به حقیقت است. در نهایت، شاعر به اهمیت گذر از عشق‌های ظاهری برای رسیدن به عشق واقعی و گنجینه‌ای که در دل آن نهفته است، اشاره می‌کند.