شمارهٔ ۸۷۰ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دربارهٔ عشق و درد ناشی از آن است. گوینده در حالت مستی و شورشی قرار دارد و از احساسات شدید خود می‌گوید. او از دل مجنون و آتش عشقش سخن می‌گوید و ناتوانی خود را در مقابله با غم و محرومیت از وصال محبوبش ابراز می‌کند. همچنین به زیبایی معشوق اشاره دارد و از حسرت و اندوهی که به خاطر عدم تحقق عشقش احساس می‌کند، صحبت می‌کند. در نهایت، او از سرنوشت نامساعد خود و سوزش ناشی از این شکست سخن می‌گوید.