شمارهٔ ۸۸۱ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به بیان احساسات عمیق خود می‌پردازد. او از ناله کردن و شکایت درباره دردهای درونیش پرهیز کرده و به جای آن، به عشق و خوشی‌های درونیش اشاره می‌کند. او می‌گوید که از عشق معشوق خود ذاتی خوشحال است و حتی اگر نتواند به وصال او دست یابد، باز هم در تنهایی‌اش شاد است. شاعر به طبیب اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر او نتواند به درمان دردش کمک کند، همین که خود او با بیماری‌اش کنار آمده، کافی است. او در نهایت به این نتیجه می‌رسد که صبر در مواجهه با غم‌ها ممکن است در کنار خود انسان باشد.