شمارهٔ ۹۰۳ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساسات عمیق شاعر درباره داغ دل و سوختگی ناشی از عشق و درد اشاره دارد. شاعر به این موضوع می‌پردازد که چگونه عشق او را می‌سوزاند و دردی که از آن رنج می‌برد، بی‌پایان است. او از وضعیت خود و عاطفه‌اش می‌گوید و به این نکته اشاره می‌کند که حتی در جمع دوستانه‌اش نیز این درد او را رها نمی‌کند. عشق او با چنان شدت و حرارتی همراه است که او را به داغ دل دچار کرده و در نهایت، تصویر یک صید vulnerable را مطرح می‌کند که شاید تنها قاتلش برگیرد. شعر تجسمی از عشق و درد و اندوه‌های آن است.