شمارهٔ ۹۷۸ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به دل‌مشغولی‌ها و مسائل دنیوی بی‌توجهی دارد و به نظر می‌رسد که ارزش‌ها و احساسات خود را برتر از دنیا و نام و مقام می‌داند. او به هیچ قیمتی دل خود را به غم و رنج نمی‌دهد و هرگونه نزاع و رقابت با دیگران را بی‌فایده می‌داند. همچنین، از عشق و محبت به معشوقش به‌گونه‌ای یاد می‌کند که آن را بسیار ارزشمند می‌داند و حاضر نیست آن را با چیز دیگری مانند قدرت و ثروت عوض کند. در نهایت، او به عشق و محبت به محبوبش بسیار پایبند است و آن را بر تمام دنیای مادی ترجیح می‌دهد.