نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۸ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

همه عمر از شراب و شاهد و شعر

نبودم یک نفس خالی درین راه

کنون چون پیر گشتم خلق گویند

که اهلی توبه کن استغفرالله

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به زندگی‌اش اشاره می‌کند که همیشه تحت تأثیر شراب، عشق و شعر بوده و هرگز یک لحظه از این لذت‌ها خالی نبوده است. حالا که پیر شده، دیگران به او می‌گویند که باید توبه کند و از کارهایش پشیمان شود.