شمارهٔ ۴۷۴ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
مشنو که کس از جهان رسیدست بکام
خونابه دل بعاشقان داده مدام
روشن شود از شفق که در دور فلک
بیخون دلی نمیرود صبح بشام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر ناامیدی و درد عاشقانی است که در عذاب عشق هستند. شاعر می‌گوید که هیچ‌کس از مشکلات و رنج‌های دنیا رها نشده و دل عاشقان همیشه در حال خون‌ریزی است. همچنین اشاره می‌کند که روز و شب در دور فلک ادامه دارند و هیچ قلبی بدون درد نمی‌تواند از شب به صبح برسد. به‌طور کلی، این ابیات حس عمیق غم و ابتلا به عشق را به تصویر می‌کشند.