شمارهٔ ۶۶ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
می نوش که آنکه کعبه کردست و کنشت
خاک همه را مستی عشق تو سرشت
معمور بود بشاهد و باده جهان
موعود بود به کوثر و حور بهشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به عشق و زیبایی اشاره می‌کند و می‌گوید که کسی که کعبه و کنشت (مکان‌های مقدس) را ساخته، عشق تو را در دل همه انسان‌ها ریشه‌دار کرده است. او همچنین به تماشای زیبایی‌ها و لذت‌های زندگی می‌پردازد و به وعده‌های بهشت و نعمت‌های الهی اشاره می‌کند.