شمارهٔ ۱۳۰ اثیر اخسیکتی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این اشعار از حس عمیق عشق و فراق صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که تنها از محبوبش آزار می‌بیند و حتی یک لحظه هم در غیاب او آرامش ندارد. دل او از دوری محبوب، رنجور و پاره شده است. شاعر از نسیم می‌خواهد که به موهای محبوبش دست نزنند و از جهان طلب می‌کند که او را از دیدن زیبایی‌های محبوب محروم نکند. همچنین، او به شدت به محبوب وابسته است و اعلام می‌کند که حتی اگر به دیگری نگاه کند، او هیچ‌گاه از عشق به محبوبش دست نمی‌کشد. در نهایت، از غمزه و زیبایی محبوبش واهمه دارد و می‌گوید اگر محبوبش در کنار او نباشد، هیچ چیز دیگر برایش اهمیت ندارد.