شمارهٔ ۱۶۷ اثیر اخسیکتی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره وضعیت عاطفی و روحی شاعر است که از دیوانگی و فاصله عشقی رنج می‌برد. شاعر با بیان خسته‌ای می‌پرسد که تا کی باید به این وضعیت ادامه دهد و اقرار می‌کند که خود را به یار و عشقش واگذار کرده است. او می‌گوید تلاش برای داشتن معشوقی که کاملاً آزاد و وحشی است، بی‌فایده است. همچنین به چالش‌هایی که در عشق و نسبت به انسان‌ها وجود دارد اشاره می‌کند و در نهایت به تاثیر افسون و افسانه‌ها بر ذهن و زبان انسان‌ها می‌پردازد.