شمارهٔ ۴ اثیر اخسیکتی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف زندگی و لذت‌های آن می‌پردازد. شاعر به ما هشدار می‌دهد که زمان به سرعت می‌گذرد و فرصت‌ها محدودند. او از خواننده می‌خواهد که لذت را از زندگی دریغ نکند و با نوشیدن یک لیوان شراب، غم و اندوه دنیای دو عالم را فراموش کند. شاعر دل‌مشغولی به هشیاری و عقل را توصیه نمی‌کند و می‌گوید که باید بین مستی و هشیاری تعادل برقرار کرد. او همچنین به بندهایی که بر عقل و شرع تأثیر می‌گذارند، اشاره می‌کند و می‌گوید کسی که این بندها را بشکند، دیگر نیازی به پیوند ندارد. در نهایت، شاعر تاکید می‌کند که نوع رابطه ما با باده می‌تواند بر کیفیت تجربه‌مان تأثیر بگذارد و هر کس با توجه به وضعیت روحی‌اش می‌تواند از باده بهره‌مند شود.