نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۷ اثیر اخسیکتی

اثیر اخسیکتی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)

از لب یار شکر می‌باید

و خطش عنبرتر می‌باید

نقد بوسه به نهانی ز لبش

بهتر از روی چو زر می‌باید

در سر عشوه شد آن عمر که بود

وصل را عمر دگر می‌باید

پایمردی که بگیرد دستم

چون کنم زینش بتر می‌باید

بد شد از بوک و مگر حال دلم

بهتر از بوک و مگر می باید

دستگیری که ره هجر بُوَد

تیزروتر ز اگر می‌باید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی‌های دوست و تأثیرات عشق می‌پردازد. او می‌گوید که باید از لب یار شهد شکرین برباید و خط او نیز باید لطیف و دلربا باشد. بوسه‌ای که به‌طور پنهانی از لب یار می‌گیرد، ارزش بیشتری از زیبایی ظاهری دارد. شاعر اشاره می‌کند که عمرش در انتظار وصال سپری شده و حالا نیاز دارد به کسی که او را یاری کند و دستش را بگیرد. در نهایت، آن عشق و دلتنگی را که تجربه کرده، از آنچه در ظاهر زیباست، باارزش‌تر می‌داند.