شمارهٔ ۸۶ اثیر اخسیکتی
اثیر اخسیکتی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
پسته خندان تو شکر فشاند
سنبل پرتاب تو عنبر فشاند
ناز تو چون باز نوشت آستین
دامن کبر از دو جهان بر فشاند
در قدم عشوه‌ی تو، بس که دوش
عشق ز رخساره‌ی من زر فشاند
وز قبل تیرگی چشم من
لعل تو یا رب، که چه گوهر فشاند
از رخ و زلف تو خیالی برست
دست شرف بر شب و اختر فشاند
شعله من دامن گردون بسوخت
لطف تو چون آستی اندر فشاند
بود اثیر آن دم و یک جان خشک
بر سر این یک‌دو غزل برفشاند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازد. شاعر با تشبیهات مختلف، تاثیر زیبایی‌های معشوق را بر جهان و دل خود بیان می‌کند. پسته خندان و عطر سنبل به عنوان نمادهایی از لطافت و خوشبوئی معشوق ذکر شده‌اند و ناز و عشوه‌های او به قدری تأثیرگذارند که عشق و زیبایی از چهره‌اش جاری می‌شود. شاعر همچنین به احساسات و اشتیاق خود اشاره می‌کند و درمی‌یابیم که زیبایی معشوق باعث شعله‌ور شدن عشق در دل او شده است. به طور کلی، این شعر حاکی از شیدایی و فریبندگی معشوق است که دل شاعر را تسخیر کرده است.