شمارهٔ ۲ عمعق بخاری
عمعق بخاری / مقطعات و اشعار پراکنده / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
خشم تو آبست، اگر در آب موج آتشست
حلم تو خاکست، اگر در خاک کوه آهنست
چنگ عزرائیل را مانَد سر شمشیر تو
زانکه عزرائیل را دایم عقیقین دامنست
رزمگاه تو به محشرگاه ماند که‌اندرو
مرد نشناسد که مردست از نهیبت یا زنست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف قدرت و تاثیرات خشم و حلم انسان می‌پردازد. خشم را به آب و آتش و حلم را به خاک و کوه تشبیه می‌کند، که نشان‌دهنده قدرت نهفته در هر دو حالت است. همچنین، از سر شمشیر انسان به چنگ عزراییل یاد می‌کند که نشان‌دهنده خطر و تهدیدی است که در برخورد با خشم یا حلم ممکن است بروز کند. نهایتاً، به وضعیت رزمگاه در روز قیامت اشاره می‌کند، جایی که به خاطر شدت وحشت و هیبت، تشخیص افراد مشکل خواهد بود.