شمارهٔ ۲۷ امیر معزی
امیر معزی نیشابوری / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای کژدم زلف تو زده بر دل من نیش
وز ضربت آن نیش دل نازک من ریش
آنجا که بود انجمن لشکر خوبان
نام تو بود اول و ناز تو بود پیش
چون من شود آخر به غم عشق گرفتار
آنکس که ز اول نبود عاقبت اندیش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره عشق و درد ناشی از آن است. شاعر از زلف محبوبش به کژدمی که دلش را نیش زده، سخن می‌گوید و از زخم‌های عاطفی‌اش شکایت می‌کند. او اشاره می‌کند که در جمع زیبایی‌ها، نام محبوبش در صدر قرار دارد و زیبایی‌اش در اولویت است. در پایان، شاعر lament می‌کند که اگر کسی از ابتدا به عاقبت عشق فکر نکرده باشد، به غم و اندوهی دچار خواهد شد.