غزل شمارهٔ ۱۲۱ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی احساسات و دردهای عاشقانه صحبت می‌کند. شاعر از صبر و تحمل دلش می‌گوید که باوجود زخم‌های فراوان، همچنان لب به سخن نمی‌آورد. او از غم و رنجی که از عشق می‌کشد، ابراز می‌کند و به طعنه‌هایی که به او زده شده، اشاره می‌کند. همچنین به تعبیر اینکه هیچ چیز نمی‌تواند زیبایی محبوب را پایین بیاورد و آن را تغییر دهد، می‌پردازد. در نهایت، شاعر به وصف حال دل و شادی ناشی از عشق می‌پردازد و اشاره به زیبایی‌های محبوبش می‌کند که در دنیای خوبی او را به شادی می‌کشاند.