غزل شمارهٔ ۱۳۰ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف زیبایی و محبت می‌پردازد و به نوعی از عذاب و فتنه‌ای صحبت می‌کند که از سوی محبوب به وجود می‌آید. شاعر می‌گوید که در قیامت و روز جزا، یار فقط از خوبی‌ها یاد می‌کند و کسانی که به دنبال سرزنش هستند، از درک عشق و زیبایی ناتوانند. همچنین، زیبایی محبوب به قدری زیاد است که همه را تحت تأثیر قرار می‌دهد و صبر و آرامش را مختل می‌کند. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که زیبایی واقعی باید درک شود و از آن تقدیر کرد.