غزل شمارهٔ ۱۵۵ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از احساس یأس و ناامیدی سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که اگر از دوستش هیچ کمکی به او نمی‌رسد و نوری به کارش نمی‌دهد، چگونه می‌تواند در غم او به سر ببرد؟ اگرچه غم او هیچ شادی دیگری را جبران نمی‌کند و هیچ شادی‌ای نمی‌تواند غم او را کاهش دهد، او همچنان در بند غم دوستش است. شاعر به این نکته می‌رسد که هیچ کار دیگری از او برنمی‌آید و تنها غم او را دارد که آن هم برایش طاقت‌فرساست. در نهایت، او به اینکه بی‌دوست چه معنایی دارد و بی‌او هیچ طوفانی نیز رخ نخواهد داد، فکر می‌کند.