غزل شمارهٔ ۱۶۰ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از ساقی می‌خواهد تا باده‌ای شیرین و خوش‌نوش به او بدهد و او را از غم‌های جهان رهایی بخشد. او به دعا و طلب معنوی اشاره می‌کند و می‌خواهد که در شرایط سخت و پرآشوب، آرامش و نورانی بودن روح را تجربه کند. در نهایت، شاعر از یادآوری شعر انوری و تأثیر آن بر دلش حرف می‌زند و از همت و اراده می‌خواهد تا موجب خوشحالی و آرامش او شود.