غزل شمارهٔ ۱۶۲ انوری
انوری ابیوردی / غزلیات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
سلام علیک ای جفا پیشه یار
کجایی و چون داری احوال کار
اگر بخت با من مخالف شدست
تو با وی موافق مشو زینهار
چه گویم مرا با غم تو خوشست
که جز غم ندارم ز تو یادگار
خطایی که کردم به من برمگیر
جفایی که کردم ز من درگذار
جواب سلام رهی باز ده
سلام علیک ای جفاپیشه یار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره احوالات یک عاشق است که به یار جفا پیشه‌اش سلام می‌دهد و از او می‌خواهد که در این شرایط سخت، با بدبختی او همدردی کند. او می‌گوید اگر بختش با او یار نیست، یار هم نباید در مشکلاتش شریک شود. عاشق به غم و یادگار عشقش اشاره می‌کند و از یارش می‌خواهد که خطاهایش را ببخشد و با محبت پاسخ سلامش را بدهد. در نهایت، او دوباره به یار سلام می‌کند و از او می‌خواهد که درک کند حالش چگونه است.