نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

غزل شمارهٔ ۱۶۶ انوری

انوری ابیوردی / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

ای پسر بردهٔ قلندر گیر

پرده از روی کارها برگیر

کفر و اسلام کار کس نکند

آشیان زین دو شاخ برتر گیر

این دو معشوقهٔ دو قوم شدست

تو برو مذهب سه دیگر گیر

پای دربند آن و این چه کنی

خودسری باش و کار از سر گیر

رهبران تو رهزنان تواند

کم این مشتی احمق خر گیر

پیش کین رهبران رهت بزنند

راه بتخانهای آزر گیر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به دعوت به آزادی فکر و دنبال کردن راهی مستقل اشاره دارد. شاعر به جوان می‌گوید که از قید و بندهای تعصبات دینی و قومی رهایی یابد و به حقیقت واقعی دست یابد. او تأکید می‌کند که انسان‌ها نباید کارهایی که از کفر و اسلام جداست، انجام دهند و باید از تعصبات دور شوند. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که باید بر اساس عقل و خودسری عمل کرد و به دنبال مسیری مستقل رفت، بدون اینکه به نظریات محدودکننده دیگران توجه کند.