غزل شمارهٔ ۱۶۵ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره زیبایی و جذابیت معشوق است. شاعر به وصف چهره دلربا و لبانی شیرین اشاره می‌کند و از تاثیر عمیق آن بر عاشقان صحبت می‌کند. او از معشوق می‌خواهد که زیبایی‌اش را پنهان نکند، زیرا هیچ‌کس به اندازه او زیبا نیست. عاشقان به خاطر دیدن او در درد و رنج به سر می‌برند و شاعر خود را به عنوان یک عاشق بی‌نظیر معرفی می‌کند که با وجود خشکی لب و چشمان اشک‌آلود، همچنان به عشقش پایبند است.